حیات انسانی⁦⁩⁦

هانیه گلزار

مهدی! تو طلوع شادیها و غروب غمهایی. تو ستارهای هستی که با آمدنت، ماه و خورشید به درگاهت به سجده درمیایند.

قسم به اسم مقدست که تو را دوست دارم؛ تو را به اندازه ستارگان آسمان دوست دارم. میخواهم هرچه زودتر ظهور کنی و نور عدالت و دادخواهی را بر این جهان تاریک، سرد، بیمحبت و خشک، بتابانی.

 

یا مهدی! وقتی که لالهها به خواب میروند و چکاوکها نغمه حزنآلود سر میدهند؛ روزی که بلبلان از دوری شقایقها حدیث جدایی میسرایند، دنیا تو را میخواهد.

یا مهدی! ظهور کن که صبر طاقتفرساست.

 

او میاید. من به قلبم نوید آمدنش را دادهام و با دل شکستهام عهد بستهام که تا او نیاید، چشم از این جهان برنگیرم.

میدانم که میاید و صحرای دلم را آباد میکند و آن قلب شکستهام را التیام میدهد و دوباره همان شادی را به ارمغان میآورد.

میدانم که میاید؛ پس تا آن روز ای چشمها ببارید و ای قلبهای شکسته، هیچ مرهمی را نپذیرید؛ چرا که او میاید. میدانم که میاید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *