حیات انسانی⁦⁩⁦

زهرا محمودی رشت

نگار من ، دیده ام مانده به راه امدنت ،خلوت دل حضور تو را می طلبد . نیایشهای عاشقانه ام برای توست . دلتنگم و در حسرت دیدار ،ثانیه ها را می شمارم بی تو وقوع هیچ حادثه ای لبخند را مهمان لبهایم نمی سازد . بی تو جوانه زدن یک دانه روییدن یک گل ، حتی عبور زمستان و امدن بهار هم مرا به وجد نمی اورد بهار ، بهار من تویی ، ای خواهش هر روزه دلم ،قبله خیال من جای قدمهای توست . خیال من با یاد عطر نفسهای تو جان می گیرد و من در زمزمه این این جمعه ها پر تکراری هنوز منتظر امدنت هستم ای گل نرگس بیا و ما را دل شاد کن :heart: اللهم عجل الولیک فرج :heart:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *