حیات انسانی⁦⁩⁦

محمد مجتبی حدادی :

عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ اَرَی الْخَلْقَ وَلا تُری:
عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ اَرَی الْخَلْقَ وَلا تُری
محمد مجتبی حدادی :
خیال کردیم هنر کردیم اگر بعد از سالها ریاضت به دیدار حضرت حجت عج رسیدیم.. غافلیم نمی‌دانیم اگر امام هرروز یادمان نکند و برای دیدار ما لحظه شماری نکند.. باختیم و گند گرفتیم و متعفن شدیم… امام ما.. معلم یعقوب هست چرا باور نمی‌کنیم.. ما باید کاری کنیم.. امام ما نتواند به ما ابراز علاقه نکند یعنی بخاطر ما از پشت پرده ی غیبت بیاد بیرون بگوید، فرزندم دوستت دارم.. چون در روایت آمده مستحب است کسی که دوست داری را از محبتت با خبر کنی
پیامبر (صلی الله و علیه وآله) نیز روایت است که فرمود: هر یک از شما دوست یا برادر دینی اش را دوست بدارد، پس به او اعلام کند.
از طرفی
سلامتی انسان در بیقراری او برای امام زمان است… هرکسی در هر مرتبه ای از علم و عمل… بدون این انکسار و اضطرار به حضرت حجت عج در دام شیطان هست اگر نگوییم شیطان هست.. بدون اضطرار به امام زمان..هیچ عبادتی قرب ندارد… علامت قبولی نماز، همین اضطرار به امام هست.. اگر اضطرار به امام نداریم معنایی جز دلخوشی به خودمان و کارهایمان و عبادت مان و حرف های این و آن ندارد… هرکسی درک کرد، بهشت زهرای اطهر سلام الله علیها.. امامش بوده هست… بدون اضطرار به امام زمان از خودش وحشت می‌کند.. جهنم یعنی یک لحظه غفلت از امام زمان
ما دلتنگی برای امام زمان نداریم… و دلمون هم خوشه داریم زندگی میکنیم.. اینه زندگی!!! این همه کهکشان، که ما بیاییم.. مثل جانداران دیگر.. بخوریم و ازدواج کنیم و بمیریم و…. بریم!
این زندگی الان ما… نیازمند ذبح شدن ابا عبدالله الحسین بوده
خوده زندگی ما.. گناه ماست.. تحمل دنیای بدون امام، علامت آلودگی ماست.. به میزان ناتوانی در تحمل دنیای بدون امام، باطن انسانی داریم.. والا شیاطین هم علم و عمل و مدرک و کرامت دارند.. و بالاتر از آن هم داشتند.. آنچه باطن را انسانی می‌کند، اضطرار به امام زمان هست که جز با وحشت از خود و دنیا و شیطان و پناه بردن دائم به امام زمان محال است محقق شود.. انسان محشور نمی‌شویم اگر عناصر الابرار در جان ما نازل نشده باشند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *