حیات انسانی⁦⁩⁦

محمدرضا دیلم کتولی

زودتر ای کاش آقاجان ببینیمت به راه
تا کی آخر پشت ابرانْ غیب می‌مانی چو ماه؟

مطلع هستیم: بدکاریم و دنیادوستیم
اصلا اما جملگی والله آقادوستیم

حب تو در سینه‌هامان کاشت نوری پرفتوح
جملگی محتاج منجی، بهرمان ‌می‌باش نوح

تا شود بی‌موج دریایی که باشد فتنه‌ها
تا فلج گردد دو دستانی که آرد فتنه را

-از تو ای مولای ما ای نوح و ابراهیم عصر؛
می‌شکن اصنام ایمان‌سوزی دژخیم عصر

ظلم را از بیخ بَر کَن غالب آمد گمرهی
راه را روشن نما از نور رویت خودْ مهی

وضعمان خوش نیست آقاجان بیا، امّید نیست
حال مجنون خوش نگردد تا که لیلی دید نیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *