حیات انسانی⁦⁩⁦

دلشاد رنجبر  

تقدیم به امام زمانم:

به من وعده جمعه می دهی!
کدام جمعه؟
نمی دانم!😔

لحظه ها چه می فهمند انتظار یعنی چه؟

لحظه ها شاید هیچوقت عاشق نبوده اند که بفهمند جمعه که می شود این دل بیقرار من ،دیگر نمی تپد…
انگار که جان می کند😔

آرام، آرام، صدای پای بهار می آید.
ولی چه بهاری؟
چه عیدی؟
چه نوروزی؟
بی تو، بهار هایمان رنگ وبوی خزان دارد!
بی تو نه طلوع خورشید چنگی به دل می زند
نه غروب!
بی تو اینجا…
این دنیای سرد را می گویم!
فقط زمستان است ویخبندان و کولاک ومرگ!
اینجا دیریست ” انسانیت”
چون محتضریست که امید زنده ماندنش فقط تویی
آقای من!
دیگر بس است این انتظار!
فقط بیا…

عمریست این جمعه های
بی ثمر دق مرگمان کرده است!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *