حیات انسانی⁦⁩⁦

خانم مریم جداوی:

آقا جان نیمی از زندگیمان میشود صرف اینکه به آدمهای دیگر ثابت کنیم ما چقدر خوشبختم به آدمهایی که شاید خوشبختی برایمان تعریف دیگری دارد حتی اگر واقعا هم خوشبخت باشیم اما همین خودنمایی مارا تبدیل میکند به بدبخت ترین آدم روی زمین غذایی اگر جلویمان میگذارند قبل از لذت بردن از غذا ترجیح میدهیم آن را به رخ دیگران بکشیم ..سفری اگر میرویم ترجیحمان این است که بگوییم ما آمدیم به بهترین نقطه ی روی زمین تو بمان همان جهنم همیشگی وارد رابطه اگر میشویم عالم و آدم را باخبر میکنیم که ببیند چقدر خاطر من را میخواهد تو اما بمان در همان پیله تنهایی ات ما لذت بردن را پاک فراموش کرده ایم مسیری را میرویم که خط پایان ندارد فقط میرویم که از بقیه جا نمانیم آقاجان ما بدهکاریم به تمام دوستت دارم های نا گفته ای که پشت دیوار غرورمان ماند و آنها را بلعیدیم تا نشان دهیم که منطقی هستیم و این یعنی شکست عشق…ما خودمان عشق را سر بردیم و حالا ایستادم و جان دادنش را نظاره میکنیم آقا جان هر چه زمان میگذرد مردم افسرده تر میشوند این خاصیت دل بستن به زمانه است چه تکلیف سنگینی است بلاتکلیفی وقتی که نمیدانم منتظرت ماندم یا فقط خودم را به انتظار زده ام آقا.. بیا تاقبل اینکه همه چیزمان را نابود کنیم.العجل یا مولای یا صاحب الزمان

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *